Geschiedenis

De start

Eind jaren 50 van de vorige eeuw werd in Winschoten gestart met het kunstrolschaatsen. Jaartallen als 1958, 1959 worden vaak genoemd, maar ook zijn teksten gevonden met het jaartal 1951, echter zijn daar geen verdere gegevens van bekend. 

De sport -meegenomen uit Eindhoven – vond zijn aanvang in de stad Groningen, waar twee verenigingen werden gestart. Namen als N.N.R.C (Noord Nederlandse Rolschaats Club), RCM (Rolschaats Club Martinistad) en ook de “The Dutch Skating Stars) duiken op in het clubarchief. Helaas ontbreken -op een programmaboekje na- verdere gegevens. 

Er ontstonden problemen toen de oprichters een stem in het bestuur wilden hebben, terwijl zij ook als trainer fungeerden. De oprichters weken uit naar Winschoten en uit de archieven blijkt dat in 1959  er in clubverband (zie foto) werd gereden en op 15 februari 1961 werd dan officieël W.K.C. opgericht. Na enige jaren ontstonden er soortgelijke perikelen als in Groningen en scheidde de groep Werkman zich af. Eerst ook onder de naam WKC, later onder die van de Molenstad. Deze vereniging houdt nog steeds de oprichtingsdatum 5 mei 1959 aan. (bron: Winschoter Courant d.d. 12-4-1985)

Trainingslocaties

Er werd op diverse locaties in Winschoten getraind, in de “Harmonie”, het padvindersgebouw en zo ook in een oude brandweer-karzerne op platen van Etherniet met een schaatsoppervlakte van 7 x 14 meter. Pas in de jaren ´80 werd er op het voormalig openlucht zwembad een trainingshal gebouwd. De oppervlakte was nu groot genoeg om te trainen. Echter werd er een vloer gestort bestaande uit geslepen asfalt beton. Doppen, kleding en knieën hadden bijzonder te lijden van deze vloer. Over en weer gingen de geruchten dat er tijdens de verbreding van de A7 -die in dezelfde periode plaatsvond- nog asfalt over was en dit in het oude zwembad was gestort… Pas in 2009 werd er een nieuwe sportvloer (met vering) over de oude vloer gelegd. Een enorme verbetering.

(Sinds 2015 trainen we in de sporthal en spelhal aan de D.U. Stikkerlaan in Winschoten)

Al vanaf het eerste begin was het showrijden populair. Binnen enkele jaren werden er shows gegeven door heel Nederland,maar ook in het buitenland zoals het ministaatje Andorra. Hele weekenden stonden in het teken van shows en demonstraties. Dertig shows per jaar was niet ongebruikelijk. Later in de jaren tachtig werd dit minder. Subsidies werden minder waardoor organisaties de vloer- en vervoerskosten niet meer konden opbrengen. De optredens werden korter en vaak gecombineerd met andere organisaties. In 2010 werden de oudste rijdsters van de club gevraagd om te rijden in de RTL show My Name Is. Een geweldige ervaring waarbij twee dagen lang de rijdsters én keihard moesten trainen, maar ook konden genieten van de “back-stage”.

In de eerste jaren werd er ook de nodige aandacht besteed aan de techniek, maar na verloop van tijd werd dit minder. Pas begin jaren 90 werd dit weer opgepakt. Een enorme klus, want informatie over de techniek was niet voorhanden en geografisch lag en ligt de vereniging nog steeds ongunstig ten opzichte van de andere verenigingen die meer zuidelijker gevestigd zijn en sneller informatie konden uitwisselen. Gelukkig wordt meer en meer gebruikt gemaakt van de digitale media en ook internet draagt bij aan het opzoeken van nieuwe technieken.

Pas na jaren werd er bij de rolschaatsbond eindelijk een trainerscursus aangeboden. Hierop maakte de vereniging in 1992 direct gebruik van en beschikte de vereniging over na het slagen van de kandidaten over twee gediplomeerde trainsters waarvan 1 trainster nog steeds lesgeeft.

Roldansen; in 2004 raakte de vereniging geintereseerd in het roldansen en zag de voordelen voor het showrijden. Daarnaast zag de vereniging ook een mogelijkheid om het aanbod te vergroten zodat rijdsters die niet meer wilden of konden vrijrijden behouden zouden blijven binnen de sport. Er werden jaarlijks 4 tot 5 seminars bezocht om deze discipline die er op het eerste oog eenvoudig uitziet, maar niet bepaald makkelijk is om te leren. Er worden nog regelmatig seminars gevolgd om deze discipline verder te ontwikkelen. De ervaringen zijn dat de leden beter en mooier gaan rijden wat in alle disciplines kan bijdragen tot betere prestaties.